چکیده
گسترش فناوریهای ارتباطی و شبکههای اجتماعی موجب بازتعریف مفاهیم هویت، سرمایه اجتماعی و کنش جمعی شده است. این مقاله به بررسی تغییرات پارادایمی در مطالعات فرهنگی–اجتماعی در بستر عصر دیجیتال میپردازد.
مقدمه
مطالعات فرهنگی–اجتماعی به بررسی الگوهای رفتاری، هنجارها، ارزشها و تحولات ساختاری جوامع میپردازد. با ظهور رسانههای دیجیتال، الگوهای ارتباطی دچار تحول اساسی شده و مفهوم «جامعه شبکهای» به یکی از مفاهیم کلیدی تبدیل شده است.
بدنه تحلیلی
در عصر دیجیتال، هویت فردی از حالت ایستا خارج شده و به هویتی سیال و چندلایه تبدیل شده است. شبکههای اجتماعی موجب شکلگیری اجتماعات مجازی شدهاند که گاه تأثیرگذاری بیشتری از نهادهای سنتی دارند.
همچنین سرمایه اجتماعی از شکل سنتی (روابط چهرهبهچهره) به سرمایه اجتماعی آنلاین تغییر یافته است. این تحول فرصتهایی همچون مشارکت گستردهتر و تهدیدهایی مانند قطبیشدن اجتماعی را به همراه دارد.
جمعبندی
مطالعات فرهنگی–اجتماعی در عصر دیجیتال نیازمند رویکردی میانرشتهای است که فناوری، ارتباطات و سیاستگذاری فرهنگی را بهطور همزمان مدنظر قرار دهد.